تجربه‌ها
در خیابان فرهنگ قدم بزنید
بی‌اوغلو کولتور یولو، جشنواره مسیر فرهنگی بی‌اوغلو، که هدفش تبدیل کردن استانبول به یک جاذبه گردشگری است، از شادابی گالاتاپورت جدید گرفته تا میدان معاصر و احیاشده تقسیم گسترش خواهد یافت.
کار بر روی جشنواره مسیر فرهنگی بی‌اوغلو، که با دقت تمام توسط وزارت فرهنگ و گردشگری تدارک دیده شده است، محل برگزاری رویدادهای منظم فرهنگی و هنری در استانبول و ترکیه است.
این مسیر از توقف‌گاه‌های ضروری مختلفی رد می‌شود تا چشم تیزبین بازدیدکنندگان آثار هنری را شکار کند، که از جمله آنها می‌توان به مرکز فرهنگی تاریک ضافِر تونایا، سینمای اِمِک، آپارتمان میسیر، خانه موزه محمد عاکف ارسوی، پاساژ اطلس، موزه سینمایی استانبول، مسجد تقسیم و مرکز فرهنگی اشاره کرد و در نهایت به جواهر تاج فرهنگ ترکیه، یعنی مرکز فرهنگی جدید آتاتورک می‌رسد؛ مرکز اصلی مسیر فرهنگی.
یک گردش فرهنگی
مسیر فرهنگی بی‌اوغلو راهی فوق‌العاده برای بزرگداشت هویت استانبول از طریق معماری، هنر و فرهنگ است. این مسیر، که از گالاتاپورت استانبول تا میدان تقسیم کشیده شده است، دارای چند مکان است که باعث غنای هنر و فرهنگ در استانبول می‌شوند.
این اماکن شامل برج گالاتا، موزه مولوی‌خانه گالاتا، مرکز فرهنگی تاریک ظافِر تونایا، صحنه گاریبالدی، خانه یادبود محمد عاکف ارسوی، موزه نقاشی و مجسمه‌سازی استانبول (سینمای اطلس)، گرند پِرا، موسسه بلوغ رِفیا اووچ بی‌اوغلو و مرکز فرهنگی هنری مسجد تقسیم می‌باشند. مسیر فرهنگی بی‌اوغلو تلاش دارد تا از میراث فرهنگی را در شکل اولیه آن حفظ کند و بی‌اوغلو را یک بار دیگر به دوران باشکوه قبلی‌اش برگرداند.
پس بیایید با همدیگر به سفری کوتاه برویم، که از مرکز فرهنگی آتاتورک شروع می‌شود، مرکزی که آثار عمیق و مهمی را از خود در حافظه هنر و فرهنگ نه تنها استانبول بلکه ترکیه نیز به جای گذاشته است. در 29 اکتبر 2021، این مرکز درهایش را بر روی هنردوستان باز کرد و ساختمان بازسازی‌شده آن برای بازدیدکنندگان یادآور معماری قبلی آن بود.
این مرکز که با نام AKM استانبول نیز شناخته می‌شود و حاوی موسسات هنری بسیاری است، با نیم‌کره قرمز فوق‌العاده و چشم‌نوازش آماده پذیرایی از هنردوستان می‌باشد؛ ورودی بزرگ به خانه اپرا، گالری تعاملی، سالن چندمنظوره و سالن تئاتر آن.
علاوه‌بر رویدادهایی که توسط موسسات بنانهاده‌شده سازماندهی می‌شوند، AKM استانبول همچنین درهایش را بر روی محصولات مشترک و خارجی نیز باز کرده است. سالن‌های و فضاهای جدید اجرایش، با تجهیزات آکوستیک عالی که دارد، از هنرمندان و عموم مردم ساکن ترکیه و کشورهای دیگر استقبال می‌کنند.
پس از آن، همانطور که از میدان می‌گذریم، به جواهر معماری دیگری می‌رسیم که مرکز فرهنگ و هنر مسجد تقسیم نام دارد.
همانطور که در حال لذت بردن از هیاهوی ایستیکلال جادِسی (خیابان استقلال) هستیم، آرام‌آرام به موسسه بلوغ رِفیا اووچ بی‌اوغلو، اولین توقفگاه ما در این خیابان بزرگ، می‌رسیم. این موسسه به موسسه مهمی تبدیل شده است که نقشی پیشتاز در محافظت، توسعه و ترویج آثار هنری و صنایع دستی ترکیه دارد تا ارزشهای ملی ترکیه در خارج از مرزهای این کشور ترویج دهد.
ازجمله موفقیت‌های بزرگ می‌توان به اولین فشن شو شلوار در استانبول اشاره کرد. ازجمله کارهای دیگری که انجام شده است گل‌دوزی ست‌های شام‌خوری است که به دستور دولت در سال 1947 به عنوان هدیه ازدواج به ملکه الیزابت دوم انگلستان داده شد. مجموعه‌هایی که دو فرهنگ، غربی و شرقی را درهم می‌آمیزند، در بسیاری از نمایشگاه‌های ملی یا بین‌المللی در معرض نمایش گذاشته می‌شوند و افراد برجسته بسیاری از داخل و خارج کشور به این موسسه می‌آیند.
با کمی گردش به سمت بالای خیابان، به دو جاذبه گردشگری دیگر می‌رسیم، ابتدا گرند پِرا. Cercle d’Orient و سینمای اِمِک دو نمونه از ساختمان‌های بسیار مهم تاریخی در خیابان استقلال هستند، که سالیان سال است در تعامل با همدیگر می‌باشند. این ساختمان‌ها به یک مرکز اقامتی نسل جدید تبدیل شده‌اند که با مجموعه‌ای از میراث فرهنگی ارزشمند خود نگاه به آینده دوخته است.
این ساختمان‌ها از عجایب معماری هستند که هر دو منعکس‌کننده سبک‌های معماری نئوکلاسیک و باروک هستند.
آپارتمان Cercle d’Orient، که به‌طور رسمی به عنوان یک ساختمان تاریخی درجه یک به ثبت رسیده است، در ماه مه 2016 پس از بازسازی بر روی عموم گشوده شد. گرند پِرا یکی از باشکوه‌ترین مراکز در بی‌اوغلو و استانبول است که دارای چندین فضا برای برگزاری رویدادهای فرهنگی، هنری، فشن، غذایی و تفریحی و همچنین مادام توسو، موزه مشهور مجسمه‌های مومی است.
برای اینکه به موزه سینمایی (سینمای اطلس) استانبول برسیم، کافیست که به آن سوی خیابان برویم. سینمای اطلس، با صحنه‌های نستالژیک از فیلم‌های ترکی و برخی از خاطرات مربوط به آنها، اخیراً موزه جدید به زندگی فرهنگی و هنری استانبول افزوده است.
پاساژ اطلس، که اکنون محل این موزه است، در سال 1932 به مرکزی برای هنر و سرگرمی تبدیل شد. شانزده سال بعد، سینمای اطلس تأسیس شد، یکی از بزرگترین سینماها در بی‌اوغلو. پس از انجام چند مرحله بازسازی روی این بنا، این ساختمان به موزه اطلس کمک کرد تا مرکزی ایجاد کند که منعکس‌کننده زندگی فرهنگی و هنری استانبول به هر روشی است.
موزه سینمایی استانبول، با گذشته غنی و زیربنای مدرن خود، جایی است که تعامل دیجیتال با ارزشهای فرهنگی به هم پیوند خورده‌اند و توقفگاهی غیرقابل‌جایگزین در مسیر فرهنگی بی‌اوغلو به شمار می‌آید.
اکنون ما از هیاهوی گالاتاسرای میدانی (میدان گالاتاسرای) رد می‌شویم و سرانجام به مکان دیدنی بعدی خود می‌رسیم که در یک خیابان فرعی کوچک در سمت چپ قرار گرفته است؛ خانه یادبود محمد عاکف ارسوی. طبقه چهارم آپارتمان میسیر، به عنوان بخشی از پروژه مسیر فرهنگی بی‌اوغلو، که آخرین محل زندگی محمد عاکف ارسوی بود، استاد ادبی ادبیات ترکیه و شاعر سرود ملی ما، بازسازی شد و به یک خانه یادبود تبدیل گشت که در آن نمایشگاه‌هایی از آثار معاصر و دیجیتال فوق‌العاده زندگی او به نمایش گذاشته شده‌اند.
موزه نقاشی و مجسمه‌سازی استانبول که اخیراً توسط دانشگاه هنرهای زیبای معمار سنان افتتاح شده و از یک مرکز تجاری به یک موزه هنر معاصر تبدیل گشته است، دارای 15،000 اثر است که شامل مهمترین نمونه‌های از هنر ترکیه از زمان آخرین امپراطور عثمانی تا به امروز می‌باشد. نقاشی‌های عثمان حمید و آونی لیفیج را تماشا کنید.
مجدداً به خیابان استقلال برمی‌گردیم و در همین حوالی در یکی از خیابان‌های منتهی به خیابان استقلال در سمت راست، صحنه گاریبالدی قرار گرفته است. در بی‌اوغلو، پیدا کردن تأثیر ایتالیایی که بعد از قرن‌ها باقی مانده، آسان است. ساختمان گاریبالدی در سال 1884 توسط الساندرو والوری، معمار معروف ساخته شد.
این ساختمان، که در ابتدا محل ملاقاتی تحت نام «جاسا گاریبالدی» بود، برای سالیان دراز مرکز جامعه مساعدت کارگران و محل برگزاری رویدادهای متنوعی نظیر جلسات، کنسرت‌ها و نمایشگاه‌هایی بود که به عنوان بخشی از آرشیو کتابخانه فوق‌العاده‌اش ضبط و نمایش داده می‌شد.
این ساختمان با ساختار تاریخی خودش که هنوز هم بی‌نقص باقی مانده و خوب حفظ شده است، دوباره وارد زندگی شهری شد و به عنوان تئاتر دولتی صحنه گاریبالدی مجددا باز شد.
پس از فراهم آمدن فرصتی برای لذت بردن از این فعالیت و یک استراحت خوش‌آمدگویی در یکی از کافه‌های اطراف، دوباره باید روحیه ادامه دادن بخش بعدی سفر را داشته باشید. کمی پایین‌تر از ایستیکلال جادِسی (خیابان استقلال)، به مرکز فرهنگی تاریک ظافِر تونایا می‌رسیم. این مکان فوق‌العادی بخش مهمی از هویت اجتماعی و فرهنگی استانبول را نشان می‌دهد. مرکز فرهنگی تاریک ظافِر تونایا در بستان جادِسی (خیابان بوستان) قرار گرفته است و تا سال 1993 اداره ثبت بود.
از آن زمان به بعد، این ساختمان به عنوان یک مرکز فرهنگی چندمنظوره ایفای نقش کرده است که با سالن تئاتر مناسب خود، فضاهای نمایشگاهی و سالن چندمنظوره انواع مختلفی از رویدادها در آن برگزار شده‌اند و توقفگاهی مهم در مسیر فرهنگی بی‌اوغلو می‌باشد.
وقتی به خیابان اصلی برمی‌گردید، ممکن است انگیزه ادامه دادن را در خود حس کنید. اگر به سمت خروجی گالیپ دِده جادِسی (خیابان گالیپ دِده) در انتهای ایستیکلال جادِسی (خیابان استقلال) بروید، صحنه درویش‌هایی که در حال رقص سماع در موزه مولوی‌خانه گالاتا هستند، از شما استقبال و شما را سرگرم خواهد کرد.
مولوی‌خانه گالاتا، که قبلاً با نام خانقاه اسلامی گالیپ‌دِده یا کوله‌کاپی شناخته می‌شد، یکی از مهمترین آثار تاریخی عثمانی است که امروزه هنوز پابرجا است.
تم اصلی موزه در اتاق‌های درویشان گفته می‌شود. این اتاق‌های اجتماع که بر بخش سماع‌خانه برتری دارند آثاری نظیر ابرو (هنر پتینه‌کاری ترکی) و خطاطی عثمانی، لوح‌های هیلیا شریف، مهتِر (موسیقی نظامی عثمانی) و ابزارهایی که بخشی از مجموعه موزه را تشکیل می‌دهند، را به نمایش گذاشته‌اند.
با پیاده‌روی در امتداد گالیپ دِده جادِسی (خیابان گالیپ دِده) سرانجام به مکانی آشنا می‌رسیم. برج گالاتا، نماد روح استانبول، که با زیبایی اشعاری از نویسندگان و شاعران را در خود جای داده است، بدون شک مهمترین نشان برجسته استانبول به شمار می‌رود. اما، ممکن است بپرسید که چه چیز این برج اینقدر خاص است در هر عکسی از استانبول با آن مواجه می‌شویم؟ اگر از ارتفاع نمی‌ترسید، منظره نفس‌گیر این برج بعد از بالا رفتن از 146 پله خودش گویای همه چیز است.
بعد از لذت بردن از زیبایی تماشایی گالاتا و منطقه اطراف آن، ممکن است احساس کنید که بی‌هدف در حال گشت‌وگذار هستید، اما خود مسیر نیز مانند مقصد الهام‌بخش است.
از خیابان پرپیچ‌وخم گالیپ دِده تا پیچ تند خیابان بانکالار، با چرخشی سریع از میان خیابان‌های جذاب گومروک (گمرک) و مومحانه سرانجام به آخرین بندرگاه خود می‌رسیم.
گالاتاپورت استانبول بندر این شهر تاریخی را به یک مرکز جهانی هنر و فرهنگ و مقصدی مهم برای بازدیدکنندگانی که با کشتی مسافری از مدیترانه می‌آیند تبدیل کرده است، به نحوی که این تفرجگاه را برای اولین بار بعد از گذشت حدود دو قرن بر روی عموم گشوده است.
گالاتاپورت استانبول، با ساختمان‌های کرسی‌کوتاه قابل‌دسترسی خود و معماری که یادآور بافت تاریخی منطقه است، محیطی تازه، سلام و امن را برای فرهنگ و هنر، کار، خرید و غذا خوردن فراهم آورده است.
مهمتر از همه اینها، گالاتاپورت استانبول جایگاه بهترین آثار هنر مدرن در ترکیه است که به‌زودی خانه جدید موزه هنرهای مدرن استانبول و موزه نقاشی و مجسمه‌سازی دانشگاه معمار سنان استانبول خواهد بود. میدان توپخانه، که آن نیز بازسازی شده است، اولین میدان موزه در ترکیه است.
در مرکز این میدان موزه برج ساعت توپخانه قرار گرفته است، که قدمت آن به سال 1848 بازمی‌گردد و با استفاده از تکنیک‌های ظریف بازسازی شده است. برج ساعت توپخانه، که توسط سلطان عبدالمجید در قرن نوزدهم دستور ساختش صادر شد و دارای توغرا، مهر سلطنتی، او است، یکی از جاذبه‌های گردشگری برای ساکنین استانبول و بازدیدکنندگان از این شهر است. این بنای تاریخی مؤلفه‌های تاریخی را با مدرن درهم آمیخته است و به بازدیدکنندگان یادآوری می‌کند تا خاطرات و لحظاتی که یادآور زمان و تغییر است را در آغوش بگیرند.
گالاتاپورت استانبول اکنون مقصدی کلیدی است که رویدادهای متنوع فرهنگی، هنری و طراحی را در ساحل خود در طول سال برگزار می‌کند.
