
سازهای موسیقی سنتی ترکیه

هر فرهنگی صدا و ریتم ویژه خود را دارد. صداها و ردپاهایی که دو قاره و تمدنهای بیشمار بر جا گذاشتهاند، با تنوعی بسیار غنی از نسلی به نسل دیگر در سراسر این سرزمین منتقل شدهاند. ترکیه یکی از مناطقی است که این تنوع در هنر و موسیقی در آن بیش از همه نمایان است.
پیدایش انواع گوناگون موسیقی به ساخته شدن، و حتی ابداع، دهها ساز متفاوت برای ژانرهای مختلف انجامیده است. با سفر به ترکیه فرصت مییابید صدها صدای گوناگون و نواهای بسیار منحصربهفرد را تجربه کنید. آماده شوید با سازهای موسیقی سنتی ترکیه آشنا شوید.

این ساز کوبهای که در برخی منابع به نام تامبورین (تف) شناخته میشود، در زبان ترکی با نام دف هم نوشته میشود. روکشی چرمی دارد که روی قابی چوبی کشیده شده و با نوک انگشتان نواخته میشود. قدمت آن به دوران باستان بازمیگردد و با تمدنهای مختلفی پیوند دارد. موسیقی هنری ترکی یکی از ژانرهایی است که در آن بیش از همه از دف استفاده میشود. در پژوهشهای مربوط به فرهنگهای بینالنهرین، یک کاوش اخیر چند پیکرک را آشکار کرد که دف در دست دارند. دف میتواند هدیهای دلپذیر باشد، هم برای کسانی که میخواهند در ریتم آن گم شوند و هم برای آنان که میخواهند ریتم را به خانه ببرند.
باغلاما و ساز

یکی از سازهای اصلی موسیقی محلی ترکیه، باغلاماست. این ساز زهی دستهبلند با مضراب نواخته میشود. ریشه آن به عود در آسیا میرسد و سپس به آناتولی راه یافته است. اگر میخواهید صدای این ساز را بشنوید، سازی که هنگام نواختن میتواند شنونده را به احساسات گوناگون ببرد، سرزمینهای آناتولی بیشک بهترین مکان در جهان هستند.
کمنچه؛ ویولن دریای سیاه

این ساز شگفتانگیز و تقریباً نماد منطقه دریای سیاه، سازی سنتی با سه سیم است که با آرشه نواخته میشود. برای جلوگیری از اشتباه با ویولن کلاسیک موسیقی غربی، این ساز را ویولن دریای سیاه مینامند. شیوه نواختن آن با سایر فرهنگها متفاوت است؛ با نوازندگی بسیار پرشور و همراه با رقص.
کانون – Qanun یا Kanoon

کانون در موسیقی کلاسیک ترکی با صدای افسونگر و جذاب خود نقشی محوری دارد. این ساز با ریشههای آسیایی و آناتولیایی، از دشوارترین سازها برای نواختن به شمار میآید، همچون ویولن یا پیانو. کانون روی زانو قرار میگیرد و با مضراب نواخته میشود. هنگام گوش دادن به این ساز زیبا، حتماً آوا یا نغمهای خواهید یافت که با آن ارتباط برقرار کنید.
کاوال – نی چوپان

نی چوپان که یکی از مهمترین سازهای بادی ترکی است، به دو نوع اصلی شناخته میشود: با زبانه یا بیزبانه. طبق سنت، هدف از نواختن نی چوپان آرام و آسوده نگه داشتن دامهای در حال چرا است.
اگرچه درباره منشأ نی چوپان دیدگاهها و استنباطهای گوناگونی وجود دارد، آنچه مسلم است این است که این ساز یکی از کهنترین سازهایی است که بشر میشناسد. اشکال گوناگونی از این ساز در خاورمیانه و آسیای مرکزی یافت میشود. این آوای شاد و آرامشبخش را میتوان در هر زمانی در شهرهای آناتولی شنید.





