هر نوع باقلوایی که می‌توانید تصور کنید؛ دندان شیرینتان را سیر کنید!
وقتی باقلوا را بیرون از خاورمیانه یا بالکان می‌خرید، اگر بیش از یک نوع پیدا کنید خوش‌شانس هستید، چه برسد به تنوعی که در ترکیه می‌یابید. اینجا باقلوا به‌ندرت یک خوراکی تک‌گونه است، بلکه طعم‌های گوناگونی دارد و هرکس نوع مورد علاقه‌اش را دارد که به مذاقش بهتر می‌نشیند. عنصر اصلی همه باقلواها این است که از لایه‌های روی‌هم‌چیده‌شده خمیر فیلو (به‌طور سنتی قرار است ۴۰ لایه باشد) ساخته می‌شود که روی هر لایه آجیل خردشده و/یا مواد خوشمزه دیگری پخش می‌شود. سپس لایه‌ها روی هم چیده و در شربت شکر و آب پخته می‌شوند و این شربت به‌طور منظم روی آن ریخته می‌شود تا خشک نشود. خود نام آن ریشه‌شناسی نامطمئنی دارد، هرچند ممکن است از زبان مغولی (که زبان‌های ترکی از آن مشتق شده‌اند) به معنای «روی هم انباشتن» آمده باشد. پس کدام باقلوا بهترین است؟ خب، انواع آن را فهرست می‌کنیم و شما ببینید کدام مورد علاقه‌تان است!
فیستیکلی باقلوا
این رایج‌ترین نوع در ترکیه است و به‌سادگی به معنای باقلوای پسته‌ای است. معمولاً به شکل مربع یا مستطیل کوچک بریده می‌شود، رویش پسته پاشیده می‌شود و پسته خردشده نیز میان لایه‌های خمیر قرار می‌گیرد.
کورو باقلوا
«کورو» یعنی خشک، و کورو باقلوا یعنی باقلوای خشک، یعنی بدون شربت شکر و آبی که روی آن ریخته شود. این کار طعم آجیل‌ها را بیشتر نمایان می‌کند و خود خمیر فیلو از پیش شیرین است. به‌جای پخت در شربت آبکی، این باقلوا با شربتی غلیظ‌تر پوشانده می‌شود که آن را شیرین‌تر و خشک‌تر از باقلوای معمولی می‌کند. می‌توان آن را با هر نوع آجیلی ساخت، اما پسته رایج‌ترین و محبوب‌ترین آن است.
جوولیلی باقلوا
«جوویز» یعنی گردو، پس این باقلوای گردویی است. از آنجا که گردو طعم تلخ‌تری از پسته دارد، کمتر شیرین است و اگر همزمان بیش از یک نوع سفارش دهید، تعادل خوبی با بسیاری از انواع شیرین‌تر این شیرینی ایجاد می‌کند.
بولبول یووآسی
این باقلوا به‌خاطر شکل ظاهری‌اش که دایره‌ای و با میان توخالی است، نامش به معنای لانه بلبل است. مرکز آن با پسته یا گردو پر می‌شود و روی آن شربت شکر و آب ریخته می‌شود. از نظر بافت کمی سفت‌تر از سایر انواع باقلواست و وقتی با گردو سرو شود (که شاید رایج‌ترین حالت آن باشد)، تقریباً مانند یک وعده غذایی است تا یک دسر سبک!
سوتلو نوریه
سبک‌ترین و خیس‌ترین همه باقلواها، سوتلو نوریه است که به‌جای شربت، با شیر پوشانده می‌شود و همین به آن رنگ متفاوت و حس سبک‌تری می‌دهد. چون با شیر ساخته می‌شود، زودتر از سایر انواع باقلوا فاسد می‌شود و باید تازه خورده شود، اما وقتی تازه از فر بیرون آمده باشد، واقعاً بهشتی است (که خوب است، چون نامش به معنای «درخشش شیری!» است).
فیستیک سارمه
این رول‌های پسته‌ای شاید لذیذترین همه باقلواها باشند، زیرا تقریباً به‌طور کامل از پسته و شکر ساخته شده‌اند. از برخی باقلواهای دیگر کمتر شیرین است و طبعاً با لایه‌های خمیر فیلو درست نشده است. شربت معمولی شکر و آب هم روی آن پاشیده می‌شود و غنای طعم پسته در این رول‌ها با هیچ دسر دیگری در جهان قابل مقایسه نیست. حتماً دفعه بعد که به ترکیه سفر می‌کنید امتحانش کنید!
