ساری‌قَمیش در جنوب غربی مرکز شهر قارص در کوهسارهایی با ارتفاع 1,500 تا 3,000 متر واقع شده است. ساری‌قَمیش که با کوه‌های الله‌اکبر، سوغانلی و گوللو احاطه شده است در محل عبور از آناتولی به قفقاز واقع شده است.
در این منطقه، که میانگین ارتفاع از سطح دریا در آن تقریباً 2,100 متر است، از ماه اکتبر بارش برف شروع می‌شود و به‌سرعت همه‌جا سفیدپوش می‌شود. درختان کاج و برگ‌های سوزنی رو به زمین آنها به رنگ سفید درمی‌آید.
ساری‌قَمیش از کوه‌های بسیار زیبا، دره‌های عمیق بین کوه‌ها و کوهسارهای دامنه کوه تشکیل شده است. مرتفع‌ترین کوه این منطقه آلاداغ است که ارتفاع آن از سطح دریا 3,138 متر است. بعد از آن کوه سبحان با ارتفاع 2,909 متر و کوه بالیکلی با ارتفاع 2,835 هستند. بسیاری از کوه‌های این حوالی دارای قله‌هایی با ارتفاع بیش از 2,000 متر هستند.
ساری‌قَمیش یکی از قدیمی‌ترین سکونت‌گاه‌ها و از درهای آسیای مرکزی است که تا غرب گسترش می‌یابد. قدیمی‌ترین شواهد سکونت در این مکان به 9000 سال قبل از میلاد بازمی‌گردد. رد پای امپراتوری‌هایی مانند هوری، اورارتو، سکایی، ماد، پارت، پادشاهی باگراتونی ارمنستان، روم، ساسانیان، بیزانس و عثمانی در سرتاسر این منطقه به چشم می‌خورد.
ساری‌قَمیش که متشکل از کوه‌ها، کوهسارها و دره‌ها است 21 مسیر پیاده‌گردی مختلف دارد که طولشان از 5 کیلومتر تا 32 کیلومتر متغیر است و مطابق با استانداردهای بین‌المللی نشانه‌گذاری شده‌اند و علائم راهنما در آنها نصب شده است. مجموع طول این مسیرها بیش از 250 کیلومتر است. هر فرد عاشق طبیعتی می‌تواند به‌راحتی در این مسیرها پیاده‌روی کند، که از کوه‌پایه‌های این کوه‌ها و دره‌های عمیق می‌گذرند و توأم با هوای تازه و جنگل‌های کاج زرد هستند. همچنین، به خاطر داشته باشید که ساری‌قَمیش زمستان‌های نسبتاً سختی دارد. به‌همین دلیل این مسیرهای پیاده‌روی مخصوص ماه‌های دیگر است، نه زمستان!