تجربهها
هنگامی که به میراث غنی دو مکان قدیمی عبادت در استانبول نگاه میکنید، ممکن است متوجه شدت نزدیکی آنها نشویم. هرچند ایا ایرنه، اکنون در میان دیوارهای کاخ توپکاپی قرار گرفته است، با این حال در نقطهای از تاریخ، با رواقهایش به مسجد ایاصوفیه متصل شده بود. هر دوی این بناها با نام کلیسای بزرگ شناخته میشدند.
ایا ایرنه در کاخ توپکاپی قرار گرفته است و یکی از زیباترین ساختمانهای شهر است. این مکان ابتدا یک کلیسا بود، اما به جای اینکه پس از فتح مجدد دوباره به یک مسجد بازگردانده شود، متروکه ماند.
در داخل این بنا سه المان وجود دارند که در هیچ یک از کلیساهای روم شرقی شهر حفظ نشدهاند. سینترونون؛ پنج ردیف نیمکت یکپارچه که در اطراف محراب کلیسا ساخته شدهاند، توسط روحانی در طول انجام مراسمات مورد استفاده قرار میگیرد. در بالای آن یک صلیب موزائیکی سیاه و ساده با پسزمینه طلایی قرار دارد، که قدمت آن به دوران شمایلشکنی برمیگردد، زمانی که نمودهای تمثیلی ممنوع بودند. در پشت کلیسا یک حیاط با راهروی سرپوشیدهمانند وجود دارد که در آن امپراطورهای فوتکرده روم شرقی در تابوتدان خود که از سنگ سماق ساخته شده بود، میآرمیدند. اکثر آنها به موزههای باستانشناسی منتقل شدهاند.
اکنون ایا ایرنه به یک موزه تبدیل شده است که در خود آثار هنری جالبی از نقاشان دوران باستان و هنرمندان دارد. اگر در شهر هستید، فرصت بازدید از این بنا را از دست ندهید. این سازه اغلب الهامبخش و نمونهای از توسعههای قبلی بنای مسجد ایاصوفیه به شمار میرفته است.
مسجد ایاصوفیه، که از قرن پنجم با نام «حکمت مقدس» شناخته میشود، به عنوان بنایی در نظر گرفته میشود که تاریخ معماری را دگرگون کرده است. این بنا توسط هندسهدانان ایزیدور میلتوس و آنتمیوس ترالس طراحی شده است. سنگ مرمر استفادهشده برای کف و سقف در آناتولی، بخش شرقی ترکیه و سوریه امروزی، ساخته شده است، درحالیکه آجرهای دیگری که در دیوارها و بخشهایی از کف استفاده شده است از آفریقای شمالی آورده شدهاند. فضای داخلی ایاصوفیه دارای ردیفی از ورقههای سنگ مرمر است تا تصویر و تقلیدی باشد از آب جاری. در نهایت، 104 ستون ایاصوفیه از معبد آرتمیس در افسوس و مصر وارد شدند.
این سازه شاهدی است بر خلاقیت، که 269 فوت طول و 240 فوت عرض دارد و بلندترین نقطه آن، یعنی سقف گنبدین آن حدود 180 فوت به آسمان بلند شده است. وقتی که بخشی از گنبد اول در سال 557 فرو ریخت، ایزیدور جوان؛ برادرزاده ایزیدور، یکی از معماران اصلی، یک گنبد جایگزین با میلههای سازهای و یک تاق برجستهتر طراحی کرد.
مسجد ایاصوفیه، که بر آسمان استانبول چیره شده است، دارای فضای داخلی است که باعث حیرت بازدیدکنندگان میشود، با این حال فضای بیرونی مسجد نیز ارزش کندوکاو کردن را دارد؛ یک دبستان، یک فواره آب، سالن ساعت و ساختمان خزانه المانهای نمادین طراحی جسورانه این بنا به شمار میآیند. آرامگاههای سلاطین عثمانی نیز، که در بیرون از ساختمان قرار گرفتهاند، به همین اندازه برای بازدید شگفتانگیز هستند.
ایاصوفیه، که به عنوان یک بازیلیکای گنبدین طراحی شده است، دارای یک شبستان بزرگ، دو راهروی کناری (شمالی و جنوبی) و دو هشتی (نارتکس) در غرب است. با این حال، این بنا خیلی شکل معماری ابتدایی ندارد چراکه مساحت خالص آن و شاهکارهای مبتکرانه مهندسی آن این کلیسا را به بنایی منحصربهفرد و نمونه تبدیل کردهاند. عظمت این تاج معماری به معنای واقعی کلمه گنبد خارقالعاده آن است که مانند تاجی بر روی ساختمان مرکزی قرار گرفته است.
این گنبد با قطری برابر با 33 متر و نوکی به ارتفاع 56 متر، دارای ابعادی عظیم است. با این حال، این گنبد متعدی به نظر نمیرسد بلکه انگار در هوا شناور است، «انگار با زنجیری طلایی از آسمان آویزان شده است». - پروکوپیوس. دیوارهای آجرکاریشده داخلی و ستونهای باریک از سنگ مرمر نقشی بسیار جزئی در استحکام و پایداری این بنا بازی میکنند. وقتی بازدیدکنندهای با حیرت به بالا نگاه میکند تا جزئیات بیشتری از معماری آن را تماشا کند، خیلی زود در دریایی از نور گم میشود، جایی که اندازهها دیگر رنگ میبازند.
چهل پنجره در زیر گنبد وجود دارند که نور از طریق آنها به داخل وارد میشود. نور خورشیدی که از درون پنجرههای اطراف گنبد به داخل سرازیر میشود، فضای داخل آن را غرق در نور میکند و باعث درخشش موزائیکهای طلایی آن میشود، انگار که استحکام دیوارها را در خود حل میکند و فضایی از رمزورازی غیرقابلوصف خلق میکند.
موزائیکهای محراب کلیسا تصویر مادر خدا را به همراه مسیح کودک نشان میدهند که نماد تجسد است. از تاقچه پنجرههای کناری، نور بخشی از این تصویر را فرا میگیرد و باعث برجسته شدن این شاهکار هنری میشود.
حس غیرمادیسازی با افزایش ارتفاع و به تناسب آن افزایش نور خلق میشود. این حس که در جامهخانه آغاز میشود، با گالریهای روشن و ردیف پنجرههای پرنور در تمپانا (تیغه) به بالا میرود و در خود گنبد اوج میگیرد. موزائیکهای طلایی باارزش در بالهای کناری بنا در اثر بازسازی و هدایت نور به آنها در فضای تاریک اطراف خود روشن و برجسته شدهاند.
خمرههای مرمری در هر دو طرف دروازه امپراطور که هر کدام ظرفیتی 1200 لیتری دارند هدیه سلطان مراد سوم هستند. مسلمانان دیندار از این خمرهها برای وضو گرفتن که در ترکیه به آن آبدست میگویند، استفاده میشود. از گالریهای بالا، نورافکنها اکنون عظمت سهبعدی بودن این مخازن را نشان میدهند.
معمار آنتمیوس ترالس و ایزیدور میلتوس متوجه شدند که نور طبیعی باید یکی از مصالح ساختمانی ضروری هر بنایی باشد. این درک ساده منجر به این شد که ایاصوفیه به یکی از بزرگترین شاهکارهای معماری در تاریخ تبدیل شود. این نور تأثیری پنهان اما باشکوه در برجسته شدن این شدت و زیبایی منحصربهفرد دارد.
