جزایر مرمره

منطقه مرمره نام خود را از دریای مرمره گرفته است، دریایی داخلی که کاملاً در مرزهای ترکیه قرار دارد. مرمره جایی است که اروپا به آسیای صغیر می‌رسد. در غرب دریای اژه و تنگه داردانل (تنگه گالیپولی) و در شرق تنگه بسفر قرار دارد که به دریای سیاه می‌رسد. این منطقه بیش از همه به استانبول، بزرگ‌ترین و مشهورترین شهر ترکیه، شناخته می‌شود.

این منطقه در دو سوی بسفر که بیشه‌های سبز آن را در میان گرفته امتداد دارد و سواحل زیبایی نیز در امتداد دریای مرمره داخلی دارد. روبه‌روی شهر، جزایر کوچک و زیبایی این دریای بزرگ را در میانه منطقه می‌آرایند.

جزایر شاهزادگان (Princes' Islands)

نُه جزیره در نزدیکی سواحل استانبول، به‌ویژه در بهار و تابستان، از مقاصد برتر به شمار می‌روند. بازدیدکنندگان می‌توانند در خیابان‌هایی که عمارت‌های تاریخی با میموزا و دیگر گل‌های رنگارنگ در باغ‌هایشان آن را احاطه کرده‌اند، با کالسکه گردش کنند.

هر روز کشتی‌هایی از استانبول به جزایر بیوک‌آدا (Büyükada)، هیبلی‌آدا، بورگازآدا، کینالی‌آدا و جزیره سِدِف (Sedef) در رفت‌وآمدند.

بلندترین نقطه بیوک‌آدا، یعنی تپه یوجه (Yüce Tepe) که کلیسای آیا یورگی (Hagia Yorgi) بر آن قرار دارد، هر سال در ۲۳ آوریل و ۲۴ سپتامبر میزبان صدها مسلمان، ارتدکس یونانی، ارمنی و یهودی است. جاذبه‌های فراوانی در جزیره وجود دارد، از جمله عمارت‌های تاریخی و بناهای مذهبی.

عمارت‌های باشکوه با باغ‌های بزرگ، ساحل یورکعلی، محوطه پیک‌نیک دیلبورنو، جاده عاشقان، صومعه و کلیسای آیا یورگی در یوجه‌تپه، یتیم‌خانه ارتدکس یونانی که بزرگ‌ترین بنای چوبی اروپاست، خانه رمان‌نویس رشاد نوری گونتکین، مسجد حمیدیه، صومعه و کلیسای خریستوس (دگرگونی) و کنیسه حسد له‌آورهام (Hesed Le Avraam) از جاهای دیدنی هستند.

جزیره دیگری که جمعیت ترک آن زیاد است، هیبلی‌آدا، به جنگلش مشهور است. هیبلی‌آدا به‌عنوان دومین جزیره بزرگ، میزبان دبیرستان نیروی دریایی، آکادمی جنگ و آسایشگاه است. خانه‌ای که روزی دومین رئیس‌جمهور ترکیه، عصمت اینونو، از آن استفاده می‌کرد و بعدها به موزه تبدیل شد نیز از دیگر جاذبه‌های جزیره است. خلیج‌های نفس‌گیر هم دارد.

هرچند کینالی‌آدا، بورگازآدا و سِدِف‌آدا جزایری کوچک‌تر و آرام‌ترند، از مکان‌های محبوب ساکنان استانبول برای پیک‌نیک در میان درختان کاج هستند.

جزایر مرمره

جزایر مرمره (Marmara Adaları) مجمع‌الجزایری در دریای مرمره است که در بخش میانه‌غربی آن، نزدیک تنگه داردانل (گالیپولی) در ساحل آسیایی قرار دارد.

این گروه از ۴ جزیره تشکیل شده است: جزیره مرمره، جزیره اصلی گروه، عمدتاً کوهستانی با تپه‌های بادخیز در شمال و جنگل‌های کاج در جنوب؛ آوشا (Avşa)، محبوب‌ترین (و به همین دلیل شلوغ‌ترین) جزیره با ساحل‌های ماسه‌ای و تاکستان‌ها؛ پاشالیمانی (Paşalimanı)، جزیره‌ای روستایی و کم‌ارتفاع با چند روستا در امتداد خط ساحلی آمیبی‌شکلش؛ و اکینلیک (Ekinlik)، کوچک‌ترین جزیره، که ساکنان محلی آن جهان‌بینی سنت‌گرا دارند.

جزیره مرمره (نام قدیمی‌تر به ترکی: ایمروز) که پیش‌تر پروکونسوس نیز نامیده می‌شد، در دوره روم برجسته شد و به لطف معادن مرمری که سنگ طرح‌های ساختمانی پرزرق‌وبرق امپراتوری را تأمین می‌کردند، اهمیت خود را در دوره‌های بیزانس و عثمانی حفظ کرد. نزدیک روستای سارایلار (Saraylar)، ساحل مرمر نام خود را از مرمر طبیعی گرفته که درست کنار لبه آب قرار دارد. در شهر، موزه‌ای در فضای باز آثاری را به نمایش می‌گذارد که به دوران روم و بیزانس بازمی‌گردند. در معدن مرمر می‌توانید هر مرحله از فرایند استخراج را ببینید. این جزیره با مساحت ۱۱۸ کیلومتر مربع، بزرگ‌ترین جزیره دریای مرمره و پس از گوکچه‌آدا دومین جزیره بزرگ ترکیه است. دسترسی از استانبول با کشتی و فری و از تکیرداغ و اردک با قایق موتوری امکان‌پذیر است.

آوشا (Avşa، گاهی با نام تورکلی) جزیره تفریحی دیگری است که ساحل‌های خیره‌کننده و آب زلال و همچنین تاکستان‌ها و انبارهای شراب دارد. در محله مانستیر، صومعه مریم مقدس از دوره بیزانس قرار دارد.

جزایر مرمره و آوشا به ماهی، شراب و گنجینه‌های تاریخی‌شان مشهورند. خط ساحلی فوق‌العاده‌ای هم دارند. مرمرهای مشهور مرمره از اینجا می‌آیند.