از مرکز کمر در جهت غرب به سمت دشت گدَلمه حرکت میکنیم، سپس به کمر برمیگردیم. این مسیر برای تمرین و آمادگی قبل از رکابزنی در مسیرهای سخت ایدهآل است.
نیمه اول مسیر سربالایی است. قسمت دوم آسان خواهد بود، اما از ترمزهای خود در سرازیریها مطمئن شوید!
آغازی بسیار سخت در انتظار ماست، اگر شرایط فیزیکیتان اجازه میدهد، اکنون وقت آن است که رکورد خود را بشکنید!
متوسط شیب 12 کیلومتر اول، 12 درصد است. این بدان معنی است که شیب ابتدای مسیر، حتی سرعت یک دوچرخهسوار حرفهای را نیز کم میکند.
اگر به دنبال هیجان هستید، انتخاب درستی کردهاید. مسابقات دوچرخهسواری کوهستان مقدار زیاد آدرنالین را به شما وعده میدهد.
60 درصد مسیر کوره راه است. با طی 4.5 کیلومتر، از ارتفاع 300 متری به ارتفاع 0 از سطح دریا خواهیم رسید. در این 4.5 کیلومتر میزان آدرنالین ترشح شده بیش از حد انتظار یک عاشق افراطی ورزش خواهد بود.
این مسیر برای دوچرخهسواران حرفهای و دوچرخهسوارانی است که تجربه کافی دارند. این مسیر مخصوص افراد حرفهای یا دوچرخهسوارانی است که تجربه زیادی در دوچرخهسواری کوهستان دارند. بخش سرازیری مسیر از کیلومتر 9 تا 12 دارای شیب متوسط 16 درصد است.
یکی از دشوارترین مسیرهای دوچرخهسواری آنتالیا است. اولین توقفگاه ما چوکوریایلا در ارتفاع 1.770 متری خواهد بود.
بئیجیک که در دامنههای شرقی کوه الیمپوس قرار گرفته، آخرین محلی است که میتوانید از آنجا دریای مدیترانه را ببینید. برای رسیدن به بئیجیک شما باید با طی یک مسیر 22 کیلومتری، 1450 متراز ارتفاع خود بکاهید.
در مسیر به ارتفاع 1,115 متری خواهیم رسید که نیمی از این ارتفاع، در 10 کیلومتر اول، با شیب متوسط 5% است.
در انتهای کیلومتر 18 به خلیج معدن، گنجینه دست نخورده مدیترانه خواهیم رسید. این خلیج برای کمپینگ در فضایی دور از شلوغی شهر عالی است.
نقطه شروع اوواجیک، فلاتی با ارتفاع 1,100 متر با هوایی مفرح و انباشته از اکسیژن است.
دست بر ترمز، به سمت گدَلمه فرود خواهیم آمد. در آنجا قلعه قرون وسطایی بیزانس که در قرن نهم ساخته شده، در انتظار ما است.
این مسیر ما را از اوواجیک به قله کوه ساریچینار با ارتفاع 1,793 متر میبرد. به هر حال، ما عجلهای در رسیدن به مقصد نهایی نداریم.
علاوه بر جنگل سروی که در مسیر خواهیم دید، گونه بومی گل شقایق نیز دلیل خوبی برای توقف و استراحت ما در این منطقه است.
از خیابانهای سنگفرش شیرینجه به سمت جنوب میرویم، با عبور از باغها به جنگل خواهیم رسید.
در مسیر حرکت از میان درختان و بوتهزارها، سلجوق و دلتای کوچوک مندرس را خواهیم دید. در پایان سراشیبی، دهکده چاملیک روبروی ما خواهد بود.
این مسیر باوجود اینکه خیلی طولانی نیست اما مسیر مشکلی است و در کنار معبد مریم مقدس به پایان میرسد. ما قصد داریم از کوه بولبولداغی (کوه کرسوس) به ارتفاع تقریبی 300 متر صعود کنیم و در قله کوه، معبد مریم مقدس یکی از مقدس ترین مکانهای مسیحیت را ببینیم.
مسیری آرام و ساده در ساحل دریاچه
شش کیلومتر اول مسیر، یک جاده خاکی به عرض چهار تا پنج متر است، در حالی که در آخرین کیلومتر معابر باریک ترمیشوند.
از کنار دریاچه های آلامان و گبهکرسه عبور خواهید کرد. اگر فصل مهاجرت پرندگان باشد، حتماً کمی استراحت کرده و پرندگان را تماشا کنید.
مسیر خود را در ساحل دریا ادامه میدهیم. در سواحل پاموجوک محلهای کمپینگ زیادی وجود دارد.
در جاده، ما از مندرس عبور خواهیم کرد که بندر باستانی افس را از دریای اژه جدا میکند.
در یک زیستگاه طبیعی مهم که از غرب به دریا و از شرق به مرداب محدود میشود سفر خواهیم کرد. در فصل مهاجرت به راحتی پرندگان مهاجر را خواهیم دید.
دومسیر آخر در زیتونکؤی به اتمام رسید، حالا از اینجا شروع میکنیم.
بعد از 2.5 کیلومتر اول، شیب به تدریج افزایش مییابد. مسیری که از ارتفاع 10 متر شروع میشود، در برخی نقاط به ارتفاع 301 متر از سطح دریا میرسد.
از گرمیان در نزدیکی چشمه به راه میافتیم و به شهر باستانی ایونی اریترای در ایلدیری میرویم.
در این مسیر، سربالایی و یا سرازیری چشمگیری وجود ندارد. بعد از ترک گرمیان، در میان جنگل، علفزارها و کوچهها و بیشتر درمیان باغات زیتون به دوچرخهسواری ادامه میدهیم تا به اریترای برسیم.
شما میتوانید در ایلدیری شهری باستانی را ببینید، در یکی از تمیزترین بنادر اژه شنا کنید و از یک تور قایق سواری محلی لذت ببرید.
ما در ساحل غربی شبه جزیره کارابورون هستیم!
نقطه شروع و انتهای مسیر، تقریبا همسطح با دریا است.
در بلندترین نقطعه مسیر، یک برج آتشنشانی با منظرهای باشکوه قرار دارد.
از یایلاکؤی، مرتفعترین دهکده شبه جزیره کارابورون حرکت میکنیم. یک سراشیبی مهم در انتظار ماست.
از ارتفاع 431 متری فرود آمده و در ارتفاع 127 متری به ساحل دریاچه ایریس خواهیم رسید. سپس مسیر خود را از جنگل کاج ادامه میدهیم.
مسیر در سواحل دریاچه ایریس به پایان میرسد. مانند آبگیرهای بسیاری که در منطقه وجود دارند، دریاچه ایریس نیز مقصد پرندگان مهاجر است.
شروع حرکت، گؤکلیمان خواهد بود که به خلیج کوکار نیز معروف است. تنها محل مسکون خلیج کوکار یک مزرعه پرورش ماهی است. منطقه در کل پوشیده از جنگل است. به همین دلیل اولین قسمت مسیر از یک راه جنگلی میگذرد. در اواسط مسیر به مرتفعترین قسمت آن با ارتفاع 361 متر میرسیم. سپس مسیر سرازیری تا رسیدن به روستای زیتونلر ادامه خواهد داشت.
این مسیر از معبد باستانی کلاروس شروع شده و در شهر باستانی کولوفون به پایان میرسد.
در میان باغات میوه، علفزارها، جادههای جنگلی و کوچهها دوچرخهسواری خواهید کرد و در صورت تمایل میتوانید در کنار برکه آتاکؤی استراحت کنیم.
در شهر بسیار آرام سفریحیصار هستیم. این مسسیر کمی کوتاه است، اما تعداد مکانها برای بازدید زیاد است!
در شهر بندری باستانی تئوس، میدان اصلی شهر (آگورا) و بقایای بندر را خواهیم دید. در تئوس همچنین ساختمان باستانی مجلس، آب انبار، آمفی تئاتر و معبد دیونیسوس، خدای شراب سازی و شراب را خواهیم دید.
با عبور از میان باغهای زیتون و درختان میوه به شیرینجه میرویم!
از میان باغهای زیتون میگذریم و به بقایای قلعه تاریخی میرسیم.
شیرینجه دهکدهای است که داستانهای معنوی زیادی در رابطه با آن نقل میشود. هنگام سفر به این دهکده شیرین، حتماً انواع شرابهای محلی آن را امتحان کنید و بدون خرید روغن زیتون خالص و سقز، آن را ترک نکنید!
از یک معبد مقدس شروع کرده و در نهایت به شهر باستانی افس که در فهرست میراث جهانی یونسکو به ثبت رسیده، میرسید!
از ارتفاع 414 متری حرکت کرده و بعد از طی پنج کیلومتر به ارتفاع 350 متری میرسید.
مسیر سربالایی، سراشیبی، سربالایی دوباره و سراشیبی دوباره. یافتن راه مسطح در این مسیر دشوار است. اما دامنهها زیاد چالشبرانگیز نیست.
از دریاچه بکر در اورتاجا یعنی دریاچه سولونگور واقع در نزدیکی سواحل شمالی شروع کنید. در جادههای خاکی واقع در دامنه کوه کؤستن ادامه دهید.
ساندراس که به کوه چیچکبابا نیز معروف است، منطقهای دیدنی و مرتفع میباشد که موضوعی بسیاری از افسانهها شده است. قله کوه با ارتفاع بیش از2,295 متر، در تمامی فصول پوشیده ازدرختان کاج سیاه است.
کوه ساندراس، محلی مناسب برای راهنوردی و ورزشهای زمستانی است. مسیر دوچرخهسواری این منطقه به طول 84 کیلومتر و اختلاف ارتفاع 1993 متر، مقصد مناسبی برای علاقمندان است.
کوهی را بین دریاچه کؤیجغیز، دریای اژه و شهر باستانی کاونوس تصور کنید. اسم این کوه اؤلهمز است! این مسیر که بیشتر آن در سایه درختان است، منتظر علاقمندان دوچرخهسواری کوهستان (MTB) است!
در اتمام کورس دوچرخهسواری 1089 متر ارتفاع خواهید داشت. در دو نقطه از مسیر، با میانگین شیب هفت درصد، در شش کیلومتر اول و بین کیلومترهای 25 و 30 صعود به این کوه سخت است.
کوه نوریبابا یکی از کوههای تپهای منطقه است.
مسیر در 10 کیلومتر اول مسطح است. اما بعد، سربالایی شروع میشود. با طی 13 کیلومتر، به قله کوه نوریبابا با ارتفاع حدود 850 متر میرسید.
پس از تنفس هوای پر از اکسیژن در قله، میتوانید مسیر بازگشت را شروع کنید. فرود از کوه زیاد سخت نخواهد بود.
کوههای دالامان با پوشش سبز خود، در منطقهای وسیع، گسترده شدهاند!
اولین مکان استراحت در طول مسیر، روستای کایادیبی است که ویرانههای اوکتاپلیس و مقبرههای سنگی در آن قرار دارد. نقطه پایان نیز روستای گورلهییک است که دارای مرکز رفتینگ (قایق سواری در رودخانه خروشان) است.
این مسیر با 54 کیلومتر طول، طولانیترین مسیر دوچرخهسواری کوهستان در دالامان و احتمالاً یکی از سختترین مسیرها است. اختلاف ارتفاع مسیر 1,138 متر است.
ما بین دریای اژه و دریاچه کؤیجغیز هستیم!
این مسیر از قله کوه اؤلهمز عبور نمیکند. با این حال، وقتی به میانه راه رسیدید، وقتی تابلوی "K3-8" را دیدید به سمت چپ پیچیده و به سمت بالا ادامه دهید. پس از طی سه کیلومتر، به قله کوه که بیش از 900 متر ارتفاع دارد، میرسید.
فرهنگ کوچنشینی (به ترکی یوروک) در منطقه توروس مرکزی و غربی جایگاه مهمی دارد. ریشه کلمه "یوروک" از فعل "راه رفتن" ("یورومَک" در ترکی) گرفته شده که به معنای "کوچنشین" است.
هنگام عبور از این مسیر که مورد استفاده عشایر توروس در غرب است، تا ارتفاع حدودا 1900 متری بالا میروید.
مرکز شهر دالامان، صعود به ارتفاعات، سراشیبی، سواحل مدیترانه، گؤجک، صعود دوباره به ارتفاعات، دوباره سراشیبی و دوباره دالامان!
در پایین و دامنه کوههایی که دالامان را از گؤجک جدا میکند، به طول 50 کیلومتر به جلو میرویم. یک چهارم اولیه راه آسفالت است، بقیه مسیر از جادههای جنگلی و کوهستانی عبور میکند.
یووارلاکچای زیبایی کشفنشدهای دارد که شما را مبهوت خود میکند. در کنیون توپگؤزو واقع در منطقهای بین شهرستانهای کؤیجغیز و اورتاجا، رودخانهای با آب بسیار سرد یخی قراردارد.
دوچرخهسواری در این مسیر زیاد سخت نیست. در مجموع تا ارتفاع 302 متری صعود خواهید کرد. باید در گرمترین روزهای تابستان به این منطقه سفر کنید، در آب یخ آنجا خنک شوید و در رستورانهایی که قزلآلای تازه آنها خیلی معروف است، غذا بخورید.
اورتاجا، در شرق دریاچه دالیان، با طبیعتی حیرتانگیز که دریاچه کؤیجغیز را به مدیترانه وصل می کند.
اولین مسیر دوچرخهسواری در اورتاجا خیلی سخت نیست. از نزدیکی رود دالیان شروع شده، به سمت جنوب ادامه یافته و از پلاژها و دریاچه سولونگور برمیگردد. در ضمن شما این فرصت را دارید که مسیر خود را تغییر دهید و به پلاژ ایزتوزو و خلیجهای کارگیجاک و آشی بروید.
از کنار مقبرههای سنگی شهر باستانی کاونوس و دیگر مقبرههای سنگی موجود در منطقه، عبور میکنیم!
در شهر باستانی کاونوس حدود 150 مقبره سنگی وجود دارد. پانزده مورد از این مقبرهها که به شکل یک معبد ساخته شدهاند، به سبک معماری ایونیک، در دل سنگهای بزرگ کنده شدهاند.
در کیلومترهای بیست و هفتم و سیام سربالاییهای بسیار تندی وجود دارد. بقیه راه مسطح است!
مسیری بین درختان سقز (عنبرسائل). درخت سقز (عنبرسائل) در مناطق محدودی از کره زمین رشد میکند: آمریکا ، چین و خوشبختانه در جنوب غربی آناتولی.
نیمه اول مسیر از میان درختان سقز میگذرد. بعضی از قسمتهای مسیر دقیقاً شبیه یک "جنگل" است! آبشار توپارلار واقع در شمال این مسیر، محلی ایدهآل برای خنک شدن در ماههای تابستان است.
رودخانه دالامان مرز بین منطقه اژه و مدیترانه را مشخص میکند. مسیر دوچرخهسواری کوهستانی کنار این رودخانه نیز با 229 کیلومتر طول، پس از ترسیم نوار مرزی شرق اورتاجا، تا ساحل ادامه مییابد.
مسیر دوچرخهسواری از مرکز منطقه اورتاجا آغاز شده و پس از طی مسیر در بستر قدیمی و بستر جدید رودخانه دالامان تا ساحل ساریگرمه امتداد مییابد.
این مسیر دایرهای را به دور دریاچه کؤیجغیز رسم میکند. مرتفعترین قسمت آن حدود 190 متر ارتفاع دارد.
دریاچه کؤیجغیز یک خلیج قدیمی مدیترانهای است. آبرفتهایی که رودها طی سالیان با خود به اینجا آوردهاند، این خلیج قدیمی را به دریاچه تبدیل کرده است.
این مسیر همچنین از شهر باستانی کاونوس عبور میکند. شهر کاونوس کهنترین محل اسکان در منطقه است.
دالامان از جنوب با دریا و از شمال با جنگل احاطه شده است. دالامان ناحیهای است که در آن، بعد از رنگ آبی دریا، رنگ سبز بیشتر از سایر رنگها به چشم میخورد.
مسیر در این منطقه طبیعی خیلی طولانی نیست اما سربالاییها و سراشیبیهای زیادی دارد. اگرچه 12-13 کیلومتر آخر مسطح است اما شروع مسیر بسیار شیبدار است. آماده حرکت شوید!
مسیری برای مبتدیان در اطراف اورگوپ و اورتاحیصار وجود دارد. در این مسیر ما از کنار درهها و روستاها و از باغها و تاکستانها عبور خواهیم کرد. توصیه میکنیم، هنگام طی مسیر، مزه شرابهای محلی را نیز بچشید.
با حرکت از رود دامسا به سمت کاروانسرای ساریخوان، در مسیر جاده افسانهای ابریشم، بهترین بناهای ساخته شده با معماری ترک سلجوقی را که برای استراحت تجار و شترهای آنها ساخته شده، خواهیم دید.
پس از استراحت در چایخانههای محلی مازیکؤی، با دوچرخهسواری در میان مزارع سیبزمینی و عبور از درهها، به یکی از قدیمیترین محلهای اسکان کاپادوکیه در سوغانلی خواهیم رسید.
از دره پانجارلیک تا اورتاحیصار، تا دره کیزیل و روستای چاوشین ... در این مسیر، بهترین نمونههای دودکش پریان را میبینیم. در موزه فضای باز زلوه، یکی از قدیمیترین سکونتگاههای کاپادوکیه و صومعه متروکی را خواهیم دید که تا همین زمان نزدیک استفاده میشد.
از اوچحیصار شروع میکنیم، از طریق دره پیگن که تنها مسیر موجود است، ادامه میدهیم. در موزه معروف فضای باز گؤرمه بهترین نمونههای هنر بیزانس را در کاپادوکیه خواهیم دید.
سپس با عبور از روستای مسکندیر تا روستای چاووشین ادامه میدهیم. حال در انتهای مسیر از مناظر عالی اطراف جاده خاکی لذت ببرید!
یکی از راحتترین مسیرهای کاپادوکیه از گؤزلیورت شروع شده و با عبور از میان باغها به کلیسای آنالیپسیس میرسد.
بعد از دیدن کلیسا وارد کنیون ایهلارا خواهیم شد که از آن به عنوان بزرگترین کنیون ترکیه یاد میشود. توقفگاه بعدی ما شهر زیرزمینی درینکویو، یکی از عمیقترین و طولانیترین پناهگاههای زیرزمینی کاپادوکیه خواهد بود.
در این مسیر، از درههای اطراف پانجارلیک دوچرخهسواری کرده، غار کلیساهایی را خواهیم دید که قدمت آنها به قرن دهم برمیگردد.
بعد از دوچرخهسواری از میان تاکستانها و باغهای محلی به سد دامسا خواهیم رسید. در دره گومهدا که تنها مسیر موجود است، ادامه میدهیم تا به اورگوپ برگردیم. جویبار کوچکی از دره عبور می کند و کبوترخانه هایی وجود دارد که در صخره ها حک شده اند!
مسیری چالش برانگیز در جنگلهایی که هوایی مفرح و مملو از اکسیژن دارند.
به سمت روستای چتیبئلی در میان درختان کاج و عنبرسائل حرکت میکنیم. در طی مسیر از هوای مفرح و مملو از اکسیژن، سکوت و تپههای بکر لذت خواهید برد.
با پشت سر گذاشتن روستاها، مناظر بینظیری از خلیج گؤکاووا را نظاره خواهید کرد.
اولین ایستگاه ما، محوطه باستانشناسی کاراجاسؤغوت است که از دوران هلنیستی مسکون بوده است.
این منطقه دارای خلیجهای شگفتانگیزی است که محل گذر تورهای قایقسواری است و دسترسی به آنها با ماشین دشوار است.
ما از روستای یئشیلبلده که کشاورزی ارگانیک در آن رایج است، عبور خواهیم کرد. بادام زمینیهای ارگانیک منطقه را از دست ندهید.
مسیر تپهای در طبیعت
اولین ایستگاه ما خلیج دنج و زیبای گؤکاووا است که میتوانید با شنا در این خلیج آرام، خنک شوید. در این منطقه امکان کمپینگ و استفاده از هتلهای بوتیک نیز وجود دارد.
توقف بعدی در یئدی آدلار خواهد بود که به معنای "هفت جزیره" است. یئدی آدالار با صخرههای مرجانی، یکی از زیباترین خلیج های دریای اژه است.
پیش از حرکت میتوانید از اییلیک کایالاری (صخرههای نیکی) که یک شهر باستانی تاسیس شده در اطراف صخرههای طبیعی است، دیدن کنید.
حیصاراؤنو ادامه شهر باستانی بایباسوس است. امروزه، این بندر تاریخی به عنوان ساحل، مورد استفاده گردشگران است.
مسیری کوتاه برای ماجراجویی و گشت و گذر در اطراف ایچمهلر!
ایچمهلر با تعداد زیاد هتل، شنهای طلایی رنگ و دریای شفاف، مرکز تعطیلات است. پارک واقع در نقطه مرکزی آن شبیه یک باغ گیاه شناسی است.
در وسط مسیر، به خانه عسل مارماریس خواهیم رسید. پس از بازدید از موزه عسل، میتوانید بهترین عسل منطقه را میل کنید.
کاراجاسؤیوت مقصد دریایی سفر ماست. در اینجا هتل بزرگ وجود ندارد. فقط بوتیک هتلهای آرام با جمعیت کم را خواهیم دید.
در طول مسیر، درختان کاجی را خواهیم دید که در بین صخرهها رشد کردهاند و در پای این درختان، گلهای زرد خودنمایی میکنند.
این مسیر دوچرخهسواری کوهستانی از کوچه پس کوچههای آرام گؤکاووا میگذرد. در میان خلیجهای بکر و جنگلها رکاب خواهیم زد.
خلیج بؤردوبت با دماغههای بکر و محلهای مناسب کمپینگ بسیار زیباست.
نام این خلیج از کلمه انگلیسی (bird bed) به مهنی بستر پرندگان گرفته شده است. در اینجا گونههای مختلف پرندگان زندگی میکنند که وقتی در جنگل دوچرخهسواری میکنیم آواز آنها را خواهیم شنید.
یکی از سختترین مسیرهای دوچرخهسواری کوهستان است. ما میخواهیم با طی 58 کیلومتر ارتفاع خود را به 1285 متر برسانیم.
نقطه شروع، یک محله ماهیگیری به نام سلیمیه است. در آنجا شکوفههای معطر بادام در ماه فوریه منتظر ما هستند.
در راه فورس که بین مارماریس و ایچمهلر قرار دارد، سربالاییهای کوچک، مناظر زیبا و اکسیژن فراوان وجود دارد. برای رسیدن به مزارگئدیغی باید بعد از جنگل عبور کرده و به سمت ایچمهلر بپیچیم.
ایچمهلر قبلا یک قصبه ماهیگیری بود اما امروزه یک مرکز توریستی با هتلهای لاکچری است. دهها کلوپ، بار و رستوران منتظر ما هستند.
از انتهای مدیترانه تا دریای نیلگون اژه
در مدت زمان کوتاهی، در مرتفعترین نقطه مسیر خواهیم بود و به بندر انگلیس خواهیم رسید.
در جریان جنگ جهانی دوم، زیردریاییهای انگلیس با فرار از دست نیروی دریایی آلمان به این بندر پناه آوردند و به این شکل این محل بندر انگلیس نامیده شد.
مسیری به طول 30 کیلومتر از ساحل معروف کلئوپاترا تا راههای آرام.
چاملی با طبیعت زیبا و تاریخ خود، به گردشگران خوشآمد میگوید. در طول این مسیر هیچ سکونتگاه انسانی وجود ندارد و کل سفر در دل طبیعت میگذرد.
از چاملی تا جزیره سدیر که ساحل مشهور کلئوپاترا را در خود جای داده و بر اساس افسانهها محل شنای کلئوپاترا و آنتونی بوده، میتوانید با قایق بروید.