گوش کن

آبشارهای کاپوزباشی، قیصریه

آبشارهای کاپوزباشی در روستای کاپوزباشی، تقریباً در 80 کیلومتری مرکز شهرستان یحیی‌لی از توابع قیصریه، در داخل پارک ملی آلاداغلار واقع شده‌اند. بارزترین ویژگی این آبشارها سقوط مستقیم آنها از چشمه است.

این آبشارها در روزهای گرم تابستان، با آبهای آرام خود لحظات خنک و مفرحی را به میهمانان خود هدیه می‌کنندد. دیدن هفت آبشاری که از دامنه کوه می‌ریزند، مسحورکننده است. در اطراف آبشارها مسیرهای پیاده‌روی و مناطق پیک نیک وجود دارد که می‌توانید در آنها استراحت کرده و از جریان آرامش‌بخش آب، لذت ببرید.

آبشار یئرکوپرو در قونیه

آبشار یئرکوپرو در مسیر رودخانه گوگسو که از آناتولی مرکزی به سوی قونیه در جریان است، قرار دارد و از ارتفاع 20 متری به پایین می‌ریزد. آب این آبشار از شهر مرسین عبور کرده و به مدیترانه می‌ریزد. اگر در فصل بهار از این آبشار دیدن کنید، می‌توانید شاهد جوان شدن طبیعت باشید.

خرید میوه‌های تازه از روستاییان اطراف آبشار را فراموش نکنید!

آبشار سیزیر و آبشار دیپسیز گول در سیواس

آبشار سیزیر، واقع در شعرسالت گمه‌رک سیواس، در انتظار بازدیدکنندگانی است که خواهان تماشا و تحسین زیبایی‌های طبیعت هستند. این آبشار در مسیر رودخانه گؤک سو، یکی از شاخه‌های رودخانه قیزیل‌ایرماق واقع شده و به "آبشار گؤک سو" نیز معروف است. در اطراف این آبشار رستوران‌ها و چایخانه‌های زیبا با چشم‌اندازهای باشکوه وجود دارد.

آبشار دیپسیز گول در شهرستان دوغانشار سیواس و در حدود 82 کیلومتری مرکز شهر سیواس واقع شده است. به دلیل نامعلوم بودن عمق دریاچه، این آبشار این نام را به خود گرفته است - "دیپسیز گول" در ترکی به معنی "دریاچه‌ای با عمق نامتناهی" است. آبشار دریاچه دیپسیز 50 متر ارتفاع دارد. در اطراف می‌توانید مناطقی را برای کمپینگ، راه‌نوردی و طبیعت‌گردی پیدا کنید.

مراسم سماع مولانا در قونیه

مراسم سماع مولانا یک مراسم عرفانی با عناصر مذهبی، مضامین و قوانین دقیق است. مراسم سماع همراه با موسیقی سنتی مولوی و به منظور انتقال فرهنگ مولوی اجرا می‌شود. مراسم سماع مولانا از سال 2008 در فهرست میراث فرهنگی ناملموس یونسکو قرار دارد.

فرهنگ مولوی، مکتب تصوف است که در سال 1273 در قونیه تأسیس شد و در دوره امپراتوری عثمانی گسترش یافت. امروزه در بسیاری از جوامع ترک در سراسر جهان شناخته می‌شود، اما فعال‌ترین و معروف‌ترین مرکز فعالیت‌های این مکتب در قونیه است.

فرهنگ مولوی با سماعِ‌ صوفیان مشهور است. همه چیز در جهان در حال چرخش است. زمین و سیارات مانند الکترونهای موجود در اتم‌ها، چرخش خون در بدن و چرخش موجودات زنده بر روی زمین، به دور خود و خورشید می‌چرخند. ار اینرو صوفیان مولوی با عشق به خدا می‌چرخند.

رقص محلی آنکارا (سِیمن)

لباس سیمن، نوعی پوشش سنتی مردانه بوده و یادآور لباسی است که نیروهای مسلح محلی در جنگ استقلال ترکیه (1919-1922) بر تن داشتند. این لباس شامل یک کت طرحدار تنگ، با شلوار گشاد که داخل چکمه گذاشته می‌شود، به همراه اسلحه و یا خنجر و کلاهی ویژه است. امروزه پوشیدن لباس‌های سیمن در اعیاد ملی در آناتولی، به ویژه در آنکارا و سایر استان‌های منطقه آناتولی مرکزی، به یک سنت تبدیل شده است. رقص سنتی سیمن که به شهر آنکارا نیز ربط داده می‌شود به میسکت معروف است.   

جشنواره تولد ملانصرالدین در اسکی‌شهیر

ملانصرالدین یکی از فیلسوفان فرهنگ ترک-اسلام و استاد بزرگ طنز در سال 1208 در روستای هورتو از توابع سیوری‌حصار اسکی‌شهیر معروف به محله ملانصرالدین متولد شد.

ملانصرالدین فیلسوف مردمی است که به بخشی از فرهنگ ملی ما تبدیل شده است. هم در دنیای ترک و هم در جهان اسلام شناخته شده و محبوب است. وی در آذربایجان به ملانصرالدین، ​​در قزاقستان کوجانصرالدین و در ازبکستان به نصرالدین افندی معروف است.

ملانصرالدین که جهان‌بینی کاملی را در تمام حکایات خود ارائه می‌دهد، افسانه‌ای مردمی است. او مخرب نیست بلکه سازنده است. ابتدا مردم را می‌خنداند و سپس آنها را به تفکر وامی‌دارد. در هر کلمه‌اش حکمتی وجود دارد. به مراحل مختلف زندگی روزمره در داستان‌های طنز او پرداخت شده است. ملانصرالدین نماد شوخ‌طبعی و شعور ملت ترک است.

جشنواره‌های ملانصرالدین هر ساله بین 3 تا 10 ژوئن برگزار می‌شود.

رقص‌های محلی کسکین با "طبل" و "دهل" در کریک‌قلعه

رقص‌های محلی کرشهیر و کسکین که میراث فرهنگ ابدال بوده و به ویژه در اعیاد و عروسی‌ها اجرا می‌شود، همراه با طبل و دهل، لحظات عالی و فراموش‌نشدنی برای تماشاگران به ارمغان می‌آورد. این رقص دسته‌جمعی آرام برخلاف سایر رقص‌های دسته‌جمعی آناتولی، دارای ریتم بسیار کند و فلسفه منحصر به‌ فردی است.

جلسات یاران در چانکری

جمعیت یاران که مهمترین ارزش ساختار اقتصادی-اجتماعی و فرهنگی-اجتماعی استان است، توسط 24 بازرگان تأسیس شده است. این یک اصل اخیّه است.

جلسات یاران با دعوت از دیگر افراد علاقمند در زمستان برگزار می‌شود. این جلسات به دلیل اهمت دادن به موسیقی محلی و تئاتر و حفظ آن عملکردی مانند کنسرواتوار دارند.