غارهای آناتولی مرکزی، غارهای ترکیه

شهر زیرزمینی درین‌کویو، کاپادوکیه

قدمت این تونل‌ها به طور دقیق مشخص نیست‌، برخی از باستان‌شناسان معتقدند که قدمت آنها به سال 1200 قبل از میلاد و به زمان هیتی‌ها بر‌می‌گردد. برخی حتی قدمت بیشتری را به این غارها نسبت می‌دهند - هیچ کس به طور قطعی نمی‌داند.

آنچه تقریبا قطعی است، این است که مسیحیان اولیه از آنها برای فرار از آزار و شکنجه رومیان و بعدها از حمله به تمدن‌های عرب استفاده ‌می‌کردند. کندنِ سنگ‌های کاپادوکیه نسبتاً آسان است: بافت این سنگها نرم است و در تماس با هوا سفت ‌می‌شود، این امر نیز سبب می‌شود که برای این نوع اسکان کاملا مناسب باشد.

البته‌، درین‌کویو قسمت‌های مرتفع هم دارد و همه مردم تمام وقت در شهرهای زیرزمینی زندگی ‌نمی‌‌کردند. این غارها به عنوان پناهگاه ساخته شده‌اند و حتی در تونل‌های وسیع آنها تله‌هایی برای ارتش‌های متجاوز طراحی شده بود؛ مانند سنگهای غلتان برای بستن ورودی‌ها و سوراخ‌هایی در سقف برای پرتاب نیزه‌ به بیرون. از مزیت دیگر این تونل‌ها باریک بودن آنها بود و به لشگر دشمن هر چه قدر هم عظیم، امکان عبور از تونل را نمی‌داد و آنها را در مقابل دفاع مردم محلی آسیب‌پذیر می‌ساخت.

غار توز (نمک)، چانکیری

غار توز با قدمت 5,000 سال متعلق به دوران تمدن هیتی‌ها در 20 کیلومتری مرکز شهر چانكری واقع شده است.

این غار در عمق 150 متری زمین قرار دارد. این غار یکی از قدیمی‌ترین و بزرگترین معادن نمک در جهان است: تقریباً 5,000 سال است که از اینجا نمک استخراج ‌می‌شود.

در حال حاضر‌، برخی از بخش‌های غار به نمایشگاه تبدیل شده است.

مجسمه‌های نمک ساخته شده در "جشنواره مجسمه‌های نمکی اورهون" که توسط شهرداری چانکری و با شرکت مجسمه‌سازان مشهور از جمهوری‌های ترک و کشورهای اروپایی ترتیب داده می‌شود، در اینجا به نمایش گذاشته شده‌اند. از ویژگی‌های بارز غار این است که لاشه حیوانات نه تنها در فضای غار تجزیه نمی‌شوند، بلکه به دلیل جو منحصر به فرد غار حفظ نیز ‌می‌شوند.

بسیاری بر این باورند که این غار برای درمان آسم‌، برونشیت و بیماری‌های ریوی مفید است.

سایر غارهای منطقه آناتولی مرکزی