
ده مکان برتر برای تماشای پرندگان در ترکیه
اگر از ماندن در خانه خسته شدهاید و عاشق طبیعت و فعالیتهای فضای باز هستید، پیشنهاد میکنیم دنیای پرندگان را کشف کنید! ترکیه زیستگاههای طبیعی فراوانی برای علاقهمندان به پرندهنگاری دارد.
از برج رصدخانه پرندگان سارییر گرفته تا کوههای بشپارماک و دریاچه بافا، مقاصد پرندهنگاری بسیاری در سراسر ترکیه وجود دارد که با گونههای پرندگان رنگارنگ و عجیب خود شگفتانگیزند. در زمستان میتوان دیدن کرد که گونههای مختلف برای یافتن هوای گرمتر مهاجرت میکنند.
وقتی سفرهای معمولی دیگر هیجانی ندارند، اینجا فرصت شماست تا یک تعطیلات متفاوت را تجربه کنید و خود را در طبیعت و قلمرو پرندگان غرق کنید. فقط بلیت هواپیمای خود را آماده کنید و پس از خواندن دیدگاه ما درباره بهترین مکانها برای تماشای پرندگان در ترکیه، برنامهریزی کنید!
برج رصدخانه پرندگان سارییر
این برج در منطقه شمالی استانبول، یعنی سارییر، بهترین مکان برای ناظران پرندگان و عکاسان است.

اگر پیشتر از جاذبههای گردشگری معروف استانبول، مانند مسجد جامع آیاصوفیه و مسجد سلیمانیه، بازدید کردهاید، ما شما را دعوت میکنیم فراتر از جاذبههای توریستی را ببینید و جنگلهای زیبای سارییر و برج رصدخانه پرندگان واقع در محله فنریولو را بررسی کنید.
گونههای مختلف پرندگان در اواخر ماه مارس از آفریقا به اروپا مهاجرت میکنند و از روی استانبول پرواز میکنند. برج رصدخانه پرندگان سارییر با منظره نفسگیرش بر تنگه بسفر و پل یاووز سلطان سلیم، محل تجمع پرندهنگاران از سراسر جهان است. بالا رفتن از برج رایگان است و منظره آنجا بینظیر است!
دریاچه مانیاس و پارک ملی مانیاس

دریاچه مانیاس و پارک ملی مانیاس که در استان بالیکسیر قرار دارند، با هم بهشتی برای پرندهنگاران، علاقهمندان به فعالیتهای فضای باز و عکاسان طبیعت هستند. دریاچه مانیاس که با نام بهشت پرندگان مانیاس نیز شناخته میشود، در سال ۱۹۵۹ به پارک ملی تبدیل شد. از آن زمان، این منطقه که مساحتی بیش از ۱۶٬۰۰۰ مترمربع دارد، یکی از ارزشمندترین مکانهای منطقه مرمره بوده است. این منطقه میزبان جامعه متنوعی از گونههای پرندگان مانند پلیکان دالماسی و اردک سرسفید در خطر انقراض است.
علاوه بر این، مانیاس خانه گیاهان غنی از جمله درختان گز، نیها و سرخسهای آبزی است. در طول بازدید، ممکن است با خرچنگهای دریایی، انواع قورباغه و بیش از بیست گونه ماهی نیز روبهرو شوید. هر سال، جشنواره فرهنگی و گردشگری بهشت پرندگان باندیرما برگزار میشود تا ویژگیهای منحصربهفرد منطقه را جشن بگیرد و آگاهی زیستمحیطی ایجاد کند. اگر مشتاق شنیدن درباره دریاچه مانیاس هستید، مطمئن باشید که سفر خود را بین آوریل و ژوئن برنامهریزی کنید تا بهترین مناظر را ببینید!
دریاچه تِرکوس

دریاچه تِرکوس مکان دیگری در استانبول است که در دورههای مهاجرت گروههای پرندگان، بهترین عکسها را میتوان در آن گرفت. این دریاچه در شمال غربی استانبول و ۴۰ کیلومتری شهر قرار دارد. تِرکوس که با نام منبع آب آشامیدنی استانبول نیز شناخته میشود، میزبان گونههای پرنده در خطر انقراض مانند غاز سیبری و عقاب خالدار بزرگ است.
بهویژه در آخر هفتهها، دریاچه تِرکوس مکانی محبوب برای بازدید مردم محلی و گردشگران است. از آنجا که این دریاچه در کنار دریای سیاه قرار دارد، میتوان در بهار با گروههای مختلف پرندگان، از جمله عقاب امپراتوری ژاپنی، کوچگیر و عقاب ماهیگیر روبهرو شد!
دریاچه بیوکچکمجه

پس از دریاچه تِرکوس و برج رصدخانه پرندگان سارییر، باید از دریاچه بیوکچکمجه نیز دیدن کنید.
این دریاچه در بیلیکدوزو مقصد دیگری برای گردشگری پرندهنگاری است. اگر برنامه سفر شما شامل بازدید از استانبول است، توصیه میکنیم این مسیر پرندهنگاری را طی کنید که مجموعهای از گیاهان و جانوران زیبای استانبول را به نمایش میگذارد.
میتوانید گروههای مهاجر پرندگان را تماشا کنید که از کرانههای شمالی دریای سیاه در استانبول عبور میکنند و بر فراز تنگه بسفر پرواز میکنند. این دریاچه با سدی که روی دریای مرمره ساخته شده، نیاز استانبول به آب شیرین را برطرف میکند، درست همانطور که دریاچه تِرکوس این کار را انجام میدهد.
کازداغلاری

اگر تازهکار پرندهنگاری هستید، شگفتزده شدن از بیشتر پرندگان مهاجر ترکیه که بر فراز کازداغلاری پرواز میکنند، حتمی است. این کوهها که در استان چاناکاله قرار دارند، یکی از مسیرهای اصلی مهاجرت پرندگان بین آوریل تا مه و بین اوت تا سپتامبر هستند. کازداغلاری که در انگلیسی به «کوههای غاز» ترجمه میشود، در طول سالها به جاذبهای برای دوستداران طبیعت تبدیل شده است.
این کوهها پیشینه فرهنگی غنیای دارند که به یونان باستان بازمیگردد. این کوهستان محل پرستش سیبل بود که هومر، شاعر بزرگ یونانی، در اثر بزرگ خود، یعنی ایلیاد، از آن یاد میکند.
افسانه محلی درباره کازداغلاری نیز وجود دارد که داستان ساریکیز را روایت میکند؛ کسی که بر این باور است یک قدیس بوده است. به احترام ساریکیز، مردم محلی بین ۱۵ تا ۲۵ اوت زیارت ویژهای برگزار میکنند. اگر سفر شما با این تاریخها مصادف شود، میتوانید در حالی که زیبایی پرندگان مهاجر ترکیه را تماشا میکنید، به مراسم سالانه معنوی مردم محلی نیز بپیوندید.
کوههای بشپارماک و دریاچه بافا

علاوه بر تاریخ و زیبایی طبیعی چشمگیرش، ویرانههای کوههای بشپارماک به شهر باستانی لاتموس بازمیگردند که تقریباً ۸٬۰۰۰ سال پیش گسترده بود. این منطقه بیش از همه به صخرههای غولپیکرش معروف است که چشم بیننده را مسحور میکنند. دریاچه بافا که بزرگترین دریاچه منطقه اژه است، اکوسیستم غنیای دارد و خانه چندین گونه پرنده است.
مانند هر مکان پرندهنگاری دیگر در ترکیه، دریاچه بافا در بهار و پاییز، برای پرندگان مهاجری که برای تولیدمثل به آنجا نیاز دارند، پناهگاه میشود. زندگی طبیعی دریاچه از سال ۱۹۹۴ تحت حفاظت دولت قرار دارد. از آنجا که این منطقه برای کمپینگ مناسب است، دریاچه بافا و پارک طبیعی آن در میان علاقهمندان به طبیعت برای پیادهروی شهرت دارند.
دریاچه کویوجوک، کارس

کویوجوک در زمینه گردشگری زیستمحیطی بهشت است. این دریاچه میزبان ۲۳۲ گونه پرنده است و اخیراً به جاذبهای محبوب برای گردشگران تبدیل شده است.
فلامینگوهای گردنسیاه، اردکهای شلدک، سارها، غازهای خاکستری، اردکهای سرسفید در خطر جهانی انقراض و اردکهای سرسبز در طول مهاجرت خود در دریاچه کویوجوک پناه میگیرند. کویوجوک که اکنون تحت حفاظت قرار دارد و به عنوان منطقه حفاظتشده رامسر تعیین شده، دریاچهای کوچک و کمعمق است که گونههای شگفتانگیز پرندگان در آن زندگی میکنند و شما میتوانید آنها را کشف کنید.
دلتای گوکسو در مرسین

یکی از مهمترین تالابها که مقصدی حیاتی در مسیر مهاجرت پرندگان نیز هست، دلتای گوکسو است که در مرسین، در منطقه مدیترانهای ترکیه قرار دارد. دلتای گوکسو با تنوع زیستی و اکوسیستم باشکوهش، گونههای مختلف پرندگان را در خود جای داده است که برخی از آنها میزبانان دائمی رودخانه گوکسو هستند. عقاب خالدار بزرگ، کرکس گریفون، شاهین پرگرین و چلیک از گونههای پرندهای هستند که این منطقه به آنها شهرت دارد.
پارک ملی تالابهای سلطان در کایسری

تالابهای سلطان که در کایسری واقع شدهاند، نام خود را از کاربرد قدیمیشان به عنوان شکارگاه سلاطین عثمانی گرفتهاند. این تالاب یکی از مهمترین اکوسیستمهای تالابی دوم ترکیه است. در سال ۲۰۰۶، این منطقه به عنوان پارک ملی اعلام شد.
تالابهای سلطان به دلیل اکوسیستمهای آب شیرین و آب شور، زیستگاههای متنوعی از گیاهان و جانوران دارد. این پارک همچنین میزبان بیش از ۳۰۰ گونه پرنده است که در مسیر مهاجرت خود برای لانهسازی، تغذیه و تولیدمثل توقف میکنند.
تالابها و منطقه حفاظت حیاتوحش دریاچه افتنی در دوزجه

در پایان، مکان دیگری در کرانههای شمالی ترکیه، دریاچه افتنی در دوزجه است. چند گونه از جمله حواصیل خاکستری، سیاهخروس آبی، درنا، بوتیمار کوچک و کорморан بزرگ را میتوان در دریاچه افتنی مشاهده کرد. برخی از این گونهها تنها بازدیدکننده نیستند، بلکه ساکنان دائمی دریاچه هستند. علاوه بر تنوع جمعیت پرندگان، منطقه ۷۶۴ هکتاری با گیاهان بومی متنوع خود، بازدیدکنندگان را مجذوب میکند.